Marianbear: Brighton 2002             Marianbear: Brighton 2002             Marianbear: Brighton 2002

In oktober had ik het bericht ontvangen dat mijn mini-beertjes Hanne en Hannes
genomineerd waren voor de British Bear Artist Award.
Groot was de hilariteit toen ik hoorde dat Marjolein
ook in dezelfde categorie was genomineerd.
Zij was genomineerd met Katja en haar katjes, een 50 cm. beer.

Het weekend van 7 en 8 december was het galafeest
waarin de prijzen uitgereikt werden.

Vrijdag de koffers gepakt met onze galakleding en beren
en met EasyJet gevlogen naar Londen.

We landen op Gatwick, dat hadden we goed uitgezocht,
want dit vliegveld ligt aan de kant van Brighton.
Toen de rij reizigers bij de treinkaartjes ons te lang was,
hebben we een buskaartje gekocht naar Brighton,
we moesten even wachten op onze coach in de coachstation,
 maar dat was de moeite waard, want we stopten pal voor ons Hotel!
Dat hadden we prima gegokt.
Hotel Royal Albion was het eerste hotel bij de boulevard
en de pier en het was echt royal.
Een prachtige kamer met uitzicht op zee en een mooie erker
waar alles aanwezig was om koffie te zetten.
Dit was helemaal naar onze zin.

Bij het ontbijt kregen we de vraag of we continental of english breakfast wilden.
 Vanwege de prijs namen we continental, ook hierin konden we ons vinden,
met croissantjes en danish koffiebroodjes.
Want gebakken ei met ham en worstjes en bonen in tomatensaus met gebakken tomaten
en champions lokt me niet erg op de vroege ochtend.

Toen we bij het betalen van de rekening hoorden dat het inclusief engels ontbijt was,
hadden we toch spijt dat we dat niet wisten, maar toen was het te laat.

Marianbear: Brighton 2002

Vrijdag 's avonds hadden we
al gezellig rondgelopen
en al heel wat leuke etalages gezien
in allemaal kleine straatjes.
Natuurlijk even langs het verlichte paleis gelopen,
een gek gebouw met belachelijk veel torentjes.

Marianbear: Brighton 2002

In een soort pup even een wijntje gedronken
en natuurlijk bij de pizzeria gegeten, ook dat was gezellig.
Het was erg druk met winkelende en uitgaande mensen.
Bescheiden zijn de Engelsen bepaald niet,
want het was erg veel lawaai in de restaurants,
ze schreeuwen behoorlijk naar elkaar.

Marianbear: Brighton 2002              Marianbear: Brighton 2002              Marianbear: Brighton 2002

Zaterdag hebben we heerlijk gewinkeld, er valt genoeg te zien in Brighton,
de boulevard is mooi, er is veel gerestaureerd
en overal zie je mooie hekwerken en mooie lantaarnpalen.

Allemaal kleine straatjes en die zijn ook geweldig,
veel winkeltjes met sieraden we konden ons helemaal uitleven.

Marianbear: Brighton 2002               Marianbear: Brighton 2002              Marianbear: Brighton 2002

En dan zaterdag het galafeest.
Het was een diner met ronde tafels voor tien personen.
Vanuit deze zaal had je uitzicht op de verlichte pier.
Bijna iedereen was in het zwart, soms bloot, soms met een glimjasje.
Barbara Ann viel wel op met haar rode haar en bonte pak aan,
maar dit past wel bij haar bonte beren.
Haar beren zijn ook in paars en knal groen en roze, met gekleurde neuzen.

De organisatoren hadden een prachtige film laten maken  van alle Award-beren.


Het begin was erg komisch met springende beren
en beren op bezemstelen met mysterieuze muziek.
Alles in het thema van Harry Potter.
De beren en de namen van de artiesten verschenen steeds op een groot scherm,
waarna de winnaar bekend werd gemaakt.

 Marjolein kreeg in de 'categorie Europa' een 'runner-up' prijs
en Ursela Pfischer (een Duitse berenmaakster) had de eerste prijs.
Voor mij was het al geweldig om even bij de beste vijf van Europa te horen
en dit feest mee te maken.

Zondag was er helaas voor ons geen tafel beschikbaar op de beurs,
dus konden we in ons eigen tempo naar de beurs gaan, in Hove,
twee kilometer verder langs de kust.
We namen heel luxe een taxi.
Tot onze verbazing waren de winkels open op zondag,
dat was normaal volgens onze chauffeur.

Marianbear: Brighton 2002

Marjolein verkocht haar beren aan de winkel van Bears and Bunny’s.
Mijn beertjes waren te duur voor een winkel,
ook in Engeland gaat het minder met de verkoop, dat merken we allemaal.

Natuurlijk kochten we nog stofjes en om 4 uur
konden we onze uitgestalde beren weer ophalen.

Helaas lukte het mij niet om een oranje-paars stofje te kopen,
hiernaar ben ik nog steeds opzoek.

Wel beloofde een engelse berenmaakster om een lapje op te sturen,
ik ben benieuwd.

Maandag weer terug met de coach naar het vliegveld
en met Easy Jet weer naar Amsterdam.
Nog een treinreis er achteraan om via Zwolle
(er was een ongeluk gebeurd tussen Apeldoorn en Amersfoort) 
in Hengelo te komen.
Hier vroor het plotseling 10 graden, ook wel een verrassing.

"Marian Bear"
Marian Haarink-Getkate

terug Terug naar de vorige pagina  Terug naar de Nederlandse index-pagina home