Augustus 2003
Voor de tweede keer ondernamen Marjolein Vos en ik (Marian Haarink)
de reis naar Sigriswil, een bergdorp in Zwitserland.
In de maand augustus wordt dit bergdorp omgetoverd in een berendorp.

Marianbear: Zwitserland 2003              Marianbear: Zwitserland 2003              Marianbear: Zwitserland 2003

Er is al eerder iets verteld over deze beurs, het Bärenfestival, maar ik wil toch een paar details vertellen.
Sigriswil is een geweldig authentiek bergdorp, met veel oude houten huizen en uitzicht op de Tunersee en het Berneroberland met de sneeuwtoppen. Je hoeft niet van beren te houden om je hier thuis te voelen.

Met een stoel op het balkon van hotel Bären zitten genieten van het uitzicht is al helemaal perfect. Het "Hotel Bären” is ook ingericht met allerlei grote beren en buiten in de tuin staan verschillende grote houten beren.
We waren door de organisatrices verwelkomd, alsof ze ons al jaren kennen en meteen wegwijs gemaakt. Erg gastvrij hoe Marianne Schmid en Ruth Voisard dit doen.

Het hele dorp Sigriswil is dit weekend in rep en roer met de beren. De beurs is niet alleen in hotel Bären maar ook in het Chüjerhüsi, de Pfrundscheune en het Schulhaus, allen mooie locaties en er is nog een Bärenmarkt, met allerlei berenzaken.

In het dorpshuis staan de wedstrijdberen en heeft Steiff een tentoonstelling ingericht. Bovendien zijn er diverse workshops in hotel Bären en staat er een tent waar allerlei berenfestiviteiten plaats vinden, zoals muzikanten, poppenspel, vertelsters en berentaart eten. De locatie van deze tent in aan de rand van het dorp en je ziet hier de Tunersee in al zijn glorie, met de Alpen op de achtergrond.
Voor Nederlanders blijft dit een geweldig uitzicht.

Wij zijn de eerste dag (vrijdags) altijd zenuwachtig, eerst moeten de wedstrijdberen ingeleverd worden. We geven elkaar advies en dan worden ze met zorg neergezet.
Hoe is de concurrentie? Poeh, dat wordt weer spannend, want er zijn erg veel goede beren bij.

Er komen ook berenmaaksters van “all over the world”. We ontmoeten meteen al Zuid-Afrikaanse vrouwen, die graag even Nederlands met ons praten. Verder hebben we er Nieuw-Zeelandse berenvrienden. Er zijn Amerikanen, Engelsen, Fransen, Duitsers en natuurlijk Zwitsers. Iedereen is in goede stemming en bereid om een praatje te maken. Ons Nederlandse clubje is ook al aardig uitgebreid. (± 10 mensen)

Toch is Engels vaak de voertaal aan het ontbijt. Het is erg leuk om met zoveel nationaliteiten in een Hotel te vertoeven.

Vrijdagmiddag heeft iedereen zijn stand ingericht en om zeven uur is het verzamelen.

Vorig jaar zijn we allemaal naar beneden gelopen, door een prachtig landschap en daarna een boottocht over de Tunersee. Dit jaar staat er een bergwandeling naar boven gepland.
Eerst krijgen we een toeristische uitleg over het oudste huisje in het dorp (300 jaar).
Het is het kleinste museum ter wereld, er ligt een handgeschreven document en je kunt er met twee mensen in. Op straat krijgen we allemaal een welkomstdrankje en snacks.

Marianbear: Zwitserland 2003             Marianbear: Zwitserland 2003

Na dit gezellige oponthoud, begint de klimtocht. Het is een enorm stijl weggetje en al hijgend komen we bij een grote boerderij. Ook hier is het uitzicht weer geweldig. De Tunersee in avondlicht en de sneeuwtoppen aan de overkant.
Er staan lange tafels klaar en we kunnen aanschuiven. Er wordt heerlijk voor ons gegrild en de boer snijdt enorme hammen voor ons aan. Met de nodige wijn is de stemming zeer ontspannen en is het weer een fantastisch gebeuren.

Marianbear: Zwitserland 2003             Marianbear: Zwitserland 2003

Zaterdag is de eerste beursdag. Het is prachtig weer en veel mensen hebben de reis naar Sigriswil ondernomen. De verkoop verloopt voor iedereen goed.
Bijzonder is de stormloop bij Marjoleins tafel en het gevecht om haar beren levert weer wilde taferelen op. Marjolein raakt er al een beetje aangewend, maar het is steeds weer een gewaarwording.

Aan het eind van de dag wordt het voor ons extra spannend.
We hebben allebei een nominatie gekregen voor onze wedstrijdberen.
Om zeven uur is de prijsuitreiking bij de Festivaltent.
Ik had vorig jaar een diskwalificatie gekregen, omdat ik bij de categorie:” mini-ongekleed” een beer met een kraaltje om had ingeleverd.

Marianbear: Zwitserland 2003             Marianbear: Zwitserland 2003              Marianbear: Zwitserland 2003

Nu had ik met een beertje mee gedaan met een kraaltje om, bij de categorie:
”miniberen-gekleed” en hiervoor een nominatie gekregen.
En 's avonds hoorde ik dat het beertje zelfs de eerste prijs kreeg.
Dat geeft toch wel een leuk gevoel.

Marjolein kreeg bovendien de eerste prijs voor haar geklede beer. De concurrentie was hier groot, dus ook weer een prima prestatie.

Marianbear: Zwitserland 2003             Marianbear: Zwitserland 2003

Zo stonden we weer samen op de groepsfoto, met alle Swiss-Teddy winnaars.
Marjolein kreeg bovendien de Publieks – eerste prijs,
die ze zondagmiddag in ontvangst mocht nemen.

Zondagavond maken we altijd ons eigen feestje. Samen met Annemieke Koetse en Marjan Jorritsma en echtgenoten en onze Nieuw-Zeelandse vrienden de D’Lylell’s.

Marianbear: Zwitserland 2003

We gaan dan hoog in de bergen naar een knus hotel en kunnen daar heerlijk op het terras zitten eten. Helaas kwam er een onweer, maar om dat in de bergen te zien flitsen is ook een sensatie. Het heeft  in ieder geval de pret niet gedrukt.

’s Maandags rijden we weer naar huis om het volgende weekend weer bij Niesje in Het berenbos te kunnen staan. Gelukkig zijn er nog een aantal beren thuis gebleven, voor dit festijn. Want mijn Nederlandse fans willen ook graag een beertje uit de nieuwe collectie.

Heel veel berengroeten van Marian Haarink-Getkate

 

"Marian Bear"
Marian Haarink-Getkate

terug Terug naar de vorige pagina  Terug naar de Nederlandse index-pagina home