Steiff-reis,
2-3-4 mei '04

Op een Steiff bijeenkomst in Rotterdam, georganiseerd door Nikkiebears, ontstond het idee om met een groep Steiff-fans naar Giengen te reizen. Dit om de Steiff fabriek te bekijken. Toen ik dit hoorde heb ik me spontaan aangemeld. Ik spaar al jaren Steiff-dieren, uit de vijftiger jaren. Ik heb verschillende keren het winkeltje en het museum bezocht bij de fabriek. Maar een bezoek in de fabriek is toch helemaal het einde.

Marianbear: Steiffreis 2004             Marianbear: Steiffreis 2004             Marianbear: Steiffreis 2004

We waren met een groep van tachtig mensen. De meeste kwamen uit Rotterdam en omgeving. Ook waren de meeste echte fans van de moderne beren met speciale uitgaven. Ze vielen in de prijzen, want voor deze reis was er een speciale uitgave gemaakt door Steiff (wel bijzonder dat dit gedaan wordt).
Een mevrouw van bijna tachtig was samen met haar kleindochter. Ciska was geen berenfan, maar wel blij met haar nieuwe speciale uitgave beertje, waar oma haar mee verraste.
Ook was het erg leuk om een meisje van dertien te ontmoeten, die samen met haar ouders was.

Marianbear: Steiffreis 2004                   Marianbear: Steiffreis 2004                 Marianbear: Steiffreis 2004

Ze had een spreekbeurt over teddyberen gehouden en was nu Steiff-fan geworden. Al haar spaargeld werd aan nieuwe beertjes besteed. Maar er moest ook nog een echte knuffel-ezel bij (wel met een knop in het oor).
Iedereen had er een lange busreis (negen uur) voor gemaakt. Een maal in het hotel aangekomen, was de lange reis snel vergeten, want het hotel was erg luxe en het restaurant, met uitzicht op de Donau, erg gezellig.
De volgende dag vertrokken we al vroeg en om negen uur werden we bij Steiff opgewacht.
We waren allemaal  een beetje zenuwachtig. In de showroom waren er al veel oh�s en ah�s te horen.
In drie groepen mochten we de fabriek in.

Eerst kwamen we in de afdeling: voorraad stoffen. Drie meter hoge schappen vol met meters stof. Prachtig al die soorten en vele kleuren. We kregen uitleg over het verschil tussen mohair en synthetische stoffen. Al aaiend en voelend liepen we tussen de stoffen door. Als we hier eens een paar stukjes af mochten knippen!!!

Marianbear: Steiffreis 2004                 Marianbear: Steiffreis 2004                Marianbear: Steiffreis 2004

We kwamen in de patroon afdeling. Er hingen grote patronen aan de wanden, een prachtig gezicht.
We liepen langs bakken met stapels geknipte stukjes stof (alles voor een blauw beertje van 20 cm.)
Ook kregen we uitleg van een nieuwe machine, een machine waarmee stof gesneden werd met water.
We zagen hoe de patronen van een giraffe op een patroon werd gespoten met sjablonen.
Een aantal vrouwen was bezig met het naaien van de nieuwe collectie beren en andere dieren. Een persoon maakte de beer helemaal. Dit verbaasde me wel. Een medewerkster vertelde dat ze 40 beren per dag kon naaien. Het is gewoon handwerk, zoals ik ook de beren maak, maar dit aantal kan ik nooit halen.

Het was ook prachtig om te zien hoe de beesten gevuld worden. We zagen een kleine kikker gevuld werd achter een enorme vulmachine. Hij werd gewoon opgeblazen!
Dan zagen we hoe er neuzen geborduurd werden. Ook hoe er geairbrushed werd.
De collectie studio dieren was geweldig. Er stonden er een heleboel verpakt in kisten, het was net een echte dierentuin. We maakten ook veel foto�s tussen bijna levens echte olifanten. Deze dieren werden gevuld met van alles, ook afval van de stoffen, er zat wel een stalen frame in. Bovendien zagen we het echte mannenwerk, het vullen van de replica-beren met houtwol.
Na de lunch, door Steiff aangeboden (de verzamelaars spaarden de servetten en chocolaatjes met Steiff embleem) keken we nog bij de Steiff-knopf machine. We zochten natuurlijk knoppen, maar als je gesnapt werd moest je hem inleveren.

Marianbear: Steiffreis 2004               Marianbear: Steiffreis 2004              Marianbear: Steiffreis 2004

Wel grappig dat iemand vroeg of de knop in het linker oor kwam, het dier waar de knop in kwam was nl. een dolfijn, helaas geen oor te vinden!!! De knop kwam in de vin.
Na bijna alles gezien te hebben gingen we naar het huisje waar Margaretha Steiff had gewoond. Haar rolstoel was wel het meest interessant. Maar om voor de nieuwe uitgave van het eerste speldenkussen- olifantje nou � 103.- te betalen vonden de meeste fans toch te gek. Er waren wel oude dieren te zien, deze waren in grote getale ook in het museum bij de fabriek. Dit museum is altijd geopend en erg prachtig.
Er zijn ook veel poppen van Steiff te zien en deze zijn uniek. Dus voor iedereen die Autobahn 71, naar Oostenrijk rijdt is het de moeite waard om even bij Steiff langs te gaan. (Niet in het weekend geopend.)
Steiff is bezig om een groot museum te bouwen, dit wordt volgend jaar geopend en ligt naast de fabriek.

Marianbear: Steiffreis 2004               Marianbear: Steiffreis 2004               Marianbear: Steiffreis 2004

Na een rondleiding door het dorp Giengen kregen we eindelijk de gelegenheid om in het winkeltje te kopen.
Allemaal beladen met de nieuwe aankopen gingen we weer naar ons hotel in Ulm.
Het waren een paar fantastische dagen en Monique en Ronald, enorm bedankt voor de geweldige organisatie.
Een Steiff-fan, Marian Haarink.

"Marian Bear"
Marian Haarink-Getkate

terug Terug naar de vorige pagina  Terug naar de Nederlandse index-pagina home