in Basel. 1 okt. '99.

  Marianbear: Puppenhausmuseum            Marianbear: Puppenhausmuseum            Marianbear: Puppenhausmuseum

Een uitspraak die ik van m’n vader leerde is:
‘Eerst Napels zien, dan sterven!’

Voor een berenliefhebber zou ik er aan toe willen voegen:
‘Eerst het museum in Basel zien, dan sterven!’
Bij wijze van spreken dan, vat het niet letterlijk op!

Het blijft een gegeven dat het Puppenhausmuseum in de binnenstad van
Basel voor iedere beren- en poppenhuis-fan een "must" is.
Ik zal proberen om een impressie te geven.

Marianbear: Puppenhausmuseum            Marianbear: Puppenhausmuseum            Marianbear: Puppenhausmuseum

Het museum is gevestigd aan de Barfüsserplatz, midden in het centrum van het Zwitserse Basel. Het bevindt zich in een pand voor wier restauratie kosten nog moeite zijn gespaard.

Het vooraanzicht is al prachtig. In de grote etalage, stonden dit keer grote Steiffberen de linnenwas te doen, compleet met antieke attributen en oud kanten ondergoed.

Andere beren stonden met oude koffertjes klaar om op reis te gaan.

De rondgang in het museum begint op de 4e verdieping, dus eerst met de lift naar boven. Daar aangekomen kun je beter even gaan zitten om alles op je in te laten werken. Zelfs de vormgeving van de stoeltjes waarop je zit is al prachtig.

Grote ronde glazen vitrines, 2 meter hoog, zijn gevuld met meer dan twee duizend oude beren, allemaal even mooi van kwaliteit. Zelfs oude Steiffberen uit 1904 en 1905. Een grote bijzonderheid zijn de maar liefst 9 muilkorfberen van Steiff van 1908 en verschillende Teddyclowns van 1926–1928. Naast de beren liggen heel bescheiden naamkaartjes van het merk. De beren zijn gegroepeerd op merk en land van herkomst. Alle beroemde namen zijn er te vinden en hun beren ook in behoorlijk aantal. Steiff voert wel de boventoon.

Marianbear: Puppenhausmuseum           Marianbear: Puppenhausmuseum            Marianbear: Puppenhausmuseum

Om informatie te krijgen over alle beren staan er nummers bij en op elke verdieping liggen geplastificeerde bladen met alle gegevens, hiermee rond kun je lopen. Bovendien staat op elke afdeling een computer met een gebruikersvriendelijke index, je kunt hiermee een foto van de door jou gekozen beer op beeldgrote oproepen.

Tja, wat zie je zo al? De meeste beren zijn in taferelen neergezet en gaan vergezeld van antieke poppen, oud speelgoed en gebruiksvoorwerpen. Zo zie je beren die met hun hele familie ontbijten, beren die samen met poppen kersen eten. Beren die de Zwitserse bergen beklimmen, de zg. Mutzli-beren. Beren met motorpech met een oud scootertje. Een antieke autorenbaan met honderden oude beren op de tribune. Beren bij de fotograaf en beren op school. Beren in het ziekenhuis, compleet met infuus. Beren in alle maten die vergezeld gaan van erg veel antieke voorwerpen en oude foto’s van kinderen met beren. Iets wat mij erg aansprak was de 'berentaart' van oude Steiff mini-beren, wel vijftig verschillende!

Over miniberen gesproken er is in het museum ook een hele collectie moderne mini-beren, waaronder veel van bekende Nederlandse berenmakers. Het zijn er zoveel, dat het een kunst was om m'n eigen mini-beertjes weer terug te vinden.

Marianbear: Puppenhausmuseum            Marianbear: Puppenhausmuseum            Marianbear: Puppenhausmuseum

Een verdieping lager kom je op de afdelingen waarna het Museum genoemd is, nl. de poppenhuizen. Ook hier raak je niet uitgekeken, want naast vele antieke poppenkamers en winkeltjes is er op hedendaags poppenhuisgebied ook erg veel te zien. Sommige winkeltjes zijn met beertjes ingericht, andere met popjes. Er zijn diverse schooltjes, winkeltjes, werkplaatsen, circussen. De miniaturisten kunnen hier hun hart ophalen.

Deze zomer was er bovendien een speciale tentoonstelling van blikken speelgoed, auto's, vliegtuigen, figuren en motoren allemaal even mooi, een echte mannenafdeling.

Nu zou ik graag willen vertellen wat er op de eerste verdieping te zien is, maar helaas ik was moe gestreden en ben hier niet meer uitgebreid wezen kijken.

Wel ben ik nog even in het museumwinkeltje geweest,
alleen dit is al de moeite waard!
Naast beren in allerlei maten en soorten, is er een enorme hoeveelheid aan fantastische berenkaarten te koop.
Verzamelaars zullen het kopen niet kunt laten, want je wilt toch iets van het museumbezoek op beeld vasthouden,
want het is helaas verboden foto's maken in het museum.

Mijn advies is: berenmensen plan op je volgende vakantie 
naar het zuiden allemaal een dagje Basel in. 
Ik weet zeker dat je hiervan geen spijt krijgt.

Het museum is iedere dag geopend van 11.00 tot 17.00 uur 
en donderdags tot 20.00 uur.

Ik wens iedereen er net zoveel kijkplezier als ik er had.

"Marian Bear"
Marian Haarink-Getkate

terug Terug naar de vorige pagina  Terug naar de Nederlandse index-pagina home